Breaking News

“กรมศิลป์” ขุดค้นแหล่งเตาทุเรียงเมืองเก่าสุโขทัย อนุรักษ์และพัฒนาให้เป็นแหล่งเรียนรู้และท่องเที่ยวเสริมสร้างรายได้

DSC_7737

เมื่อวันที่ 15 ส.ค. นางรัตติยา ไชยวงศ์ นักโบราณคดีชำนาญการ กลุ่มโบราณคดี สำนักศิลปากรที่ 6 สุโขทัย นำผู้สื่อข่าวอาวุโสเข้าชมแหล่งขุดค้นทางโบราณคดี โครงการอนุรักษ์และพัฒนาแหล่งเตาทุเรียงเมืองเก่าสุโขทัย ต.เมืองเก่า อ.เมือง จ.สุโขทัย โดยนายธงชัย สาโค นักโบราณคดีชำนาญการ สำนักศิลปากรที่ 6  หัวหน้าโครงการฯ เปิดเผยว่า แหล่งเตาเผาทุเรียงแห่งนี้อายุกว่า 600 ปี อยู่ทางทิศเหนือติดกับคูน้ำวัดพระพายหลวง เคยมีการขุดแต่งมาแล้วบางส่วนเมื่อประมาณ 30 ปี ต่อมาในสมัยของนายอนันต์ ชูโชติ อธิบดีกรมศิลปากร ท่านมีนโยบายให้สำนักศิลปากรที่ 6  ทำการอนุรักษ์และพัฒนาแหล่งเตาทุเรียงอีกครั้งหนึ่ง เพื่อให้เป็นแหล่งเรียนรู้และแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งของอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย  เบื้องต้นในเดือนเมษายน 59 ได้ดำเนินการขุดแต่งแล้วจำนวน 3 หลุม ผลของการขุดค้นทำให้ได้รับข้อมูลทางวิชาการที่ละเอียดจากการศึกษาชั้นดินเพื่อกำหนดอายุของแหล่งเตาซึ่งจะทำให้เราทราบถึงอายุที่แน่นอน

DSC_7416

นายธงชัย กล่าวต่อว่า ในส่วนของการอนุรักษ์และพัฒนาแหล่งเตาทุเรียง ได้ตั้งเป้าหมายไว้ 5 ปี  โดยในปีแรกเป็นการศึกษาทางวิชาการ และในปี 2560 กรมศิลปากรได้จัดสรรงบประมาณให้ทำการศึกษาวิจัยในพื้นที่แหล่งเตาเผาทั้งหมด จะมีการปรับแต่งส่วนที่เคยขุดต้นจากเมื่อ 30 ปีที่แล้วเพื่อการออกแบบปรับภูมิทัศน์และเสริมความมั่นคง โดยจะขอความอนุเคราะห์จากสำนักสถาปัตยกรรม กรมศิลปากรในการออกแบบปรับภูมิทัศน์ สำหรับข้อมูลที่ได้ในปีนี้ 1 และ 2 หลุมแรกในโซนด้านหลัง พบเป็นแหล่งเตาขนาดใหญ่ ลักษณะของเครื่องปั้นดินเผาเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของแหล่งเตาสุโขทัย มีลายสีดำใต้เคลือบและเป็นลายปาด นอกจากนี้แหล่งเตาเผาที่ 3 บนเนินที่พบได้ขุดลึกลงไปกว่า 3 เมตร จากที่เคยสันนิษฐานว่าเป็นแหล่งเตาเผา แต่กลับพบว่าเป็นฐานของอาคารขนาดกว้าง 5.5 เมตร ยาว 6.6 เมตร ส่วนที่ขุดพบมีเครื่องประดับสังคโลก และกระเบื้องหลังคา จึงสันนิษฐานว่าน่าจะเป็นศาสนสถานโบราณ ไม่ใช่เตาเผา ซึ่งหลักฐานทั้งหมดที่ขุดค้นได้นี้จะนำไปวิเคราะห์แล้วรายงานทางวิชาการออกเผยแพร่ต่อไป

DSC_7596

ทั้งนี้ จากการศึกษาวิจัยทางโบราณคดี ระบุว่า ลักษณะของแหล่งเตาเผาล้วนเป็นเตาอิฐที่ก่อบนเนินดินที่ถมสูงขึ้นมาทั้งสิ้น ประเภทของเตามี 2 ประเภท คือ เตาเผาชนิดระบายความร้อนไหลผ่านในแนวขึ้น และชนิดความร้อนไหลผ่านในแนวนอน เครื่องปั้นดินเผาที่ผลิตจากแหล่งเตาแห่งนี้มีหลากหลายชนิดซึ่งแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือ กลุ่มเครื่องประดับสถาปัตยกรรม เช่น กระเบื้องและรูปสัตว์ที่ประดับหลังคา กระเบื้องปูพื้น รั้วและราวลูกกรงล้อมรอบพระอุโบสถ อีกกลุ่มเป็นภาชนะใช้สอยประเภทชาม จาน ไห กระปุก เป็นต้น มีเนื้อดินค่อนข้างหยาบ สีดำหรือน้ำตาลปนเทา ภาชนะส่วนใหญ่ทำหนาและหนัก เคลือบขาวนวลและน้ำตาลอ่อน มีลายเขียนสีดำหรือน้ำตาลแก่ เป็นรูปปลาและลายพรรณพฤกษา